In 2002 maakte ik met mijn vader een reis van Istanboel naar de grens van Georgië. We bezochten de Zwarte Zee kust en plaatsen zoals Ankara, Amasya, Samsum, Rize etc. We hadden de tijd van ons leven. Mooie landschappen trokken aan ons voorbij en we bezochten mooie plaatsen. Het was een enorme belevenis. Het smaakte naar meer. Helaas het kwam er nooit meer van. Wel maakte ik mooie motortochten naar de Ardennen, Oostenrijk, Zwitserland en Frankrijk. Dit jaar besloot ik om naar Turkije te gaan op de motor.
Reis gemaakt in 2002
Dag 1
Zondag 16 juli 2023
Vertrokken om 8:30. Via Leersum en Woudenberg richting Arnhem. Veel wind. Bij Bocholt getankt. En gelijk reserve tankjes gevuld. 1 van 1 liter en 1 van 5 liter. Vlak voor Keulen kreeg ik zere kont. Besloot om een kussentje te gaan installeren bij een rustplaats. Op dat moment kwam er een reddingshelikopter aan en die landde vlak bij uitgang van de Raststette. Niemand mocht er langs. Toen de wieken van de helicopter stilstonden mocht we voorzichtig door rijden dus ging ik maar snel verder. Vlak bij Frankfurt bij Offenbach stond er een enorme file. De weg was afgesloten. Lang gestaan en reed paar keeer verkeerd om de weg naar Munchen weer te vinden. Dee bewegwijzering was slecht aangegeven en de navigatie stuurde me steeds weer terug. 300 km voor München opnieuw pauze genomen. Nu om wat te eten. Nam een waldkornbroodje met kalkoenfilet. Bij een tankstation kon ik tolpas voor oostenrijk en Slovenië kopen. Ik besloot door te rijden naar Salzburg. Had daar twee jaar geleden ook eens overnacht. Bij een Raststette probeerde ik in te loggen. Maar kreeg geen verbinding. Ik besloot ter plekke een hotel kamer te nemen. Tegen 12 uur ging ik slapen.
Dag 2
Maandag 17 juli 2023
Vannacht slecht geslapen. Was al vroeg wakker. Weer zag er goed uit. Besloot om via Grossklockner te rijden. Was hier al vaker geweest en bij mooi weer is het een zeer moie route. Ik hoefde niet veel af te wijken richting Slovenie . Toen ik uit de lift kwam zag ik donkere wolken aan komen. Na bevestigen van koffers begon het te regenen en niet zo voorzichtig ook. Besloot om te wachten tot droger zou worden. De Grossklockner liet ik maar links liggen dat zou niets worden. Na aantrekken van regenjas ging ik weer verder. Het was echter nog te nat. En al snel stond ik weer langs de kant om regenbroek ook aan te trekken. Het was erg druk en veel files. Na een aantal tunnels door gereden te hebben werd het droger. Ik kreeg weer last van kont en besloot kussentje weer te installeren. Toen ik op de parkeerplaats stond ontwikkelde zich een enorme file. Stond er lang in en het werd steeds warmer. De tolbadge voor Slovenië staat op kenteken dus men heeft geen last van tolpoortjes. Ik was van plan om naar Split te gaan. Maar door oponthoud werd het erg laat. In een plaatsje ongeveer 75 km voor Split nam ik een hotel. In Kroatie betaald men bij tolpoortjes. Net zoals in Frankrijk tol voor de gereden afstand.
Maandag 17 juli 2023
Vannacht slecht geslapen. Was al vroeg wakker. Weer zag er goed uit. Besloot om via Grossklockner te rijden. Was hier al vaker geweest en bij mooi weer is het een zeer moie route. Ik hoefde niet veel af te wijken richting Slovenie . Toen ik uit de lift kwam zag ik donkere wolken aan komen. Na bevestigen van koffers begon het te regenen en niet zo voorzichtig ook. Besloot om te wachten tot droger zou worden. De Grossklockner liet ik maar links liggen dat zou niets worden. Na aantrekken van regenjas ging ik weer verder. Het was echter nog te nat. En al snel stond ik weer langs de kant om regenbroek ook aan te trekken. Het was erg druk en veel files. Na een aantal tunnels door gereden te hebben werd het droger. Ik kreeg weer last van kont en besloot kussentje weer te installeren. Toen ik op de parkeerplaats stond ontwikkelde zich een enorme file. Stond er lang in en het werd steeds warmer. De tolbadge voor Slovenië staat op kenteken dus men heeft geen last van tolpoortjes. Ik was van plan om naar Split te gaan. Maar door oponthoud werd het erg laat. In een plaatsje ongeveer 75 km voor Split nam ik een hotel. In Kroatie betaald men bij tolpoortjes. Net zoals in Frankrijk tol voor de gereden afstand.
Dag 3 en 4
Dinsdag 18 en woensdag 19 juli 2023
's Ochtends al vroeg wakker. Na checken van motorolie besloot ik om bij te vullen. Zag niets in plievenster. Ongeveer halve liter bij gevuld. Daarna vertrok ik. Bij kamer was geen ontbijt. Besloot in Split te ontbijten. Ik was stuk van de snelweg af en was tercht gekomen in een mooie omgeving waar de weg rond een meer liep. Onderweg nog paar keer olie gecheckt. Er zat meer dan genoeg in.
Uiteindelijk weer op de snelweg richting Split. Split was een mooie stad. Havenstadje met mooi kasteel boven op een rots langs de weg. Kon voor zoveelste keer geen foto's maken, omdat er geen geschikte plaats was. Split was mooi stadje. Begreep nu waarom mijn vader hier ooit heen wilde. Bij een Lidl kocht ik broodjes en wat te drinken. Het was inmiddels al bloedheet geworden en had extra water ingeslagen. Op gegeven moment kan men kiezen om via Bosnië te rijen of via een eiland dat voor de kust ligt. Men heeft twee zeer hoge bruggen gebouwd naar het eiland. Na 50 km rij je via andere brug weer van eiland af. Het is de enige plek waar Bosnië toegang heeft tot de zee. Na Dubrovnik hield snelweg op.
Verder naar Montenegro. Hier geen tolwegen en snelwegen. De wegen waren nu voor iedere richting 1. Aan de grens van Montenegro was erg druk. Heb uren in brandende zon moeten staan. Zowel voor de Kroatische als die van Montenegro. Na een tijdje rijden kwam ik bij een inham die een eind het land inliep. Er was ook een mogelijkheid een veerboot te nemen. Ik besloot om rond te rijden. Het was moeite waard. Overal baaien en stranden om te zwemmen. Mooie bochten en schitterende uitzichten. Het was verschrikkelijk warm. Nergens was een mogelijkheid om de zon te ontwijken. Werd naar van de hitte. Rijden bracht totaal geen verkoeling. Het leek wel of er fohn in gezicht blies. Langs de kant van de weg waren veel stalletjes met fruit. Op gegeven moment zag ik plekje met bomen en zo’n fruitstalletje. Daar kocht ik kilo druiven. Het was een uur of drie en ik bedacht dat ik beter s nachts kon rijden. Het was bloedheet en uren aan de grens te staan in brandende zon was ook niet aanlokkelijk. Voor de grens zou ik voltanken en dan kon ik in 1 keer door Albanië rijden.
Tegen de avond bereikte ik Albanië. De weg was smal en slecht en vroeg me paar keer of ik wel goed reed. Ik volgde een groot aantal auto’s. Uiteindelijk bereikte ik de grens. Helaas ook hier veel oponthoud. Toen ik uiteindelijk aan de beurt was kon ik meteen door rijden. Aan de Albanese kant ook lange rij. Ook hier kon ik meteen door rijden toen ik aan de beurt was. De wegen waren redelijk goed. Maar er was geen verlichting. Met gematigde snelheid vervolgde ik mijn weg. Bij het meer van Ohrid liep de weg omhoog met veel bochten. Opgeven moment schoot er een dier over de weg. Ik dacht aan een vos.
Rond uur of vier kwam ik aan in Griekenland. Alleen aan Albanese kant was er iets oponthoud. In Griekenland waren er weer snel- en tolwegen. Opnieuw stak er dier over. Dacht aan een hert. Kon ternauwernood ontwijken. Mijn benzine geraakte nu echter snel op. Op gegeven moment besloot ik te stoppen om de 1 liter tank te pakken. Terwijl ik bij vulde kwam net wegenwacht aan en vroeg of er problemen waren. Ik vervolgde mijn weg. Ik kreeg na tijdje toch weer benauwd. Ik ging van snelweg af om andere tankje te gaan gebruiken. Bij een tolpoortje vroeg ik naar tankstation. Was gegarandeerd open, 12 km rijden. Ik stopte toch om bij te vullen. Ik stond net bij een boerderijtje. Er sloegen honden aan en die gingen tekeer als wilden. Ik kreeg aansluitstuk niet op tankje. Dus goot zo goed als mogelijk in tank. Liep natuurlijk alle kanten op en de benzine liep uit de overloop. De benzine dampte enorm en ik hield maar snel op. Ging verder op zoek naar benzine. Ik naderde een dorpje. Koos de eerste de beste tankstation. Was echter gesloten. Er stond een boom met een aantal bankjed. Ging hier wat eten en drinken. Ik besloot hier om eerst naar de Olympos te rijden. Het zou niet ver zijn. Om 8 uur kwam er iemand en tankte ik helemaal vol.
Het was niet ver naar de Olympos. Vroeg me wel steeds af of ik goed reed, want iedere keer leek het of ik steeds verder van de bergen af reed. Op gegeven moment draaide de weg eindelijk richting bergen. Het was een rustige weg naar boven, maar was ontzettend oppassen. Overal lagen koeienvlaaien en liepen er koeien los rond. De Olympus doet niet onder voor De Mont Ventoux. Toch was een aparte berg. De punt was alleen begroeid met gras aan deze kant Heel apart. Wat ik ook heel ongewoon was dat er niemand was en dat voor zo’n mythische berg
Dinsdag 18 en woensdag 19 juli 2023
's Ochtends al vroeg wakker. Na checken van motorolie besloot ik om bij te vullen. Zag niets in plievenster. Ongeveer halve liter bij gevuld. Daarna vertrok ik. Bij kamer was geen ontbijt. Besloot in Split te ontbijten. Ik was stuk van de snelweg af en was tercht gekomen in een mooie omgeving waar de weg rond een meer liep. Onderweg nog paar keer olie gecheckt. Er zat meer dan genoeg in.
Uiteindelijk weer op de snelweg richting Split. Split was een mooie stad. Havenstadje met mooi kasteel boven op een rots langs de weg. Kon voor zoveelste keer geen foto's maken, omdat er geen geschikte plaats was. Split was mooi stadje. Begreep nu waarom mijn vader hier ooit heen wilde. Bij een Lidl kocht ik broodjes en wat te drinken. Het was inmiddels al bloedheet geworden en had extra water ingeslagen. Op gegeven moment kan men kiezen om via Bosnië te rijen of via een eiland dat voor de kust ligt. Men heeft twee zeer hoge bruggen gebouwd naar het eiland. Na 50 km rij je via andere brug weer van eiland af. Het is de enige plek waar Bosnië toegang heeft tot de zee. Na Dubrovnik hield snelweg op.
Verder naar Montenegro. Hier geen tolwegen en snelwegen. De wegen waren nu voor iedere richting 1. Aan de grens van Montenegro was erg druk. Heb uren in brandende zon moeten staan. Zowel voor de Kroatische als die van Montenegro. Na een tijdje rijden kwam ik bij een inham die een eind het land inliep. Er was ook een mogelijkheid een veerboot te nemen. Ik besloot om rond te rijden. Het was moeite waard. Overal baaien en stranden om te zwemmen. Mooie bochten en schitterende uitzichten. Het was verschrikkelijk warm. Nergens was een mogelijkheid om de zon te ontwijken. Werd naar van de hitte. Rijden bracht totaal geen verkoeling. Het leek wel of er fohn in gezicht blies. Langs de kant van de weg waren veel stalletjes met fruit. Op gegeven moment zag ik plekje met bomen en zo’n fruitstalletje. Daar kocht ik kilo druiven. Het was een uur of drie en ik bedacht dat ik beter s nachts kon rijden. Het was bloedheet en uren aan de grens te staan in brandende zon was ook niet aanlokkelijk. Voor de grens zou ik voltanken en dan kon ik in 1 keer door Albanië rijden.
Tegen de avond bereikte ik Albanië. De weg was smal en slecht en vroeg me paar keer of ik wel goed reed. Ik volgde een groot aantal auto’s. Uiteindelijk bereikte ik de grens. Helaas ook hier veel oponthoud. Toen ik uiteindelijk aan de beurt was kon ik meteen door rijden. Aan de Albanese kant ook lange rij. Ook hier kon ik meteen door rijden toen ik aan de beurt was. De wegen waren redelijk goed. Maar er was geen verlichting. Met gematigde snelheid vervolgde ik mijn weg. Bij het meer van Ohrid liep de weg omhoog met veel bochten. Opgeven moment schoot er een dier over de weg. Ik dacht aan een vos.
Rond uur of vier kwam ik aan in Griekenland. Alleen aan Albanese kant was er iets oponthoud. In Griekenland waren er weer snel- en tolwegen. Opnieuw stak er dier over. Dacht aan een hert. Kon ternauwernood ontwijken. Mijn benzine geraakte nu echter snel op. Op gegeven moment besloot ik te stoppen om de 1 liter tank te pakken. Terwijl ik bij vulde kwam net wegenwacht aan en vroeg of er problemen waren. Ik vervolgde mijn weg. Ik kreeg na tijdje toch weer benauwd. Ik ging van snelweg af om andere tankje te gaan gebruiken. Bij een tolpoortje vroeg ik naar tankstation. Was gegarandeerd open, 12 km rijden. Ik stopte toch om bij te vullen. Ik stond net bij een boerderijtje. Er sloegen honden aan en die gingen tekeer als wilden. Ik kreeg aansluitstuk niet op tankje. Dus goot zo goed als mogelijk in tank. Liep natuurlijk alle kanten op en de benzine liep uit de overloop. De benzine dampte enorm en ik hield maar snel op. Ging verder op zoek naar benzine. Ik naderde een dorpje. Koos de eerste de beste tankstation. Was echter gesloten. Er stond een boom met een aantal bankjed. Ging hier wat eten en drinken. Ik besloot hier om eerst naar de Olympos te rijden. Het zou niet ver zijn. Om 8 uur kwam er iemand en tankte ik helemaal vol.
Het was niet ver naar de Olympos. Vroeg me wel steeds af of ik goed reed, want iedere keer leek het of ik steeds verder van de bergen af reed. Op gegeven moment draaide de weg eindelijk richting bergen. Het was een rustige weg naar boven, maar was ontzettend oppassen. Overal lagen koeienvlaaien en liepen er koeien los rond. De Olympus doet niet onder voor De Mont Ventoux. Toch was een aparte berg. De punt was alleen begroeid met gras aan deze kant Heel apart. Wat ik ook heel ongewoon was dat er niemand was en dat voor zo’n mythische berg
Op de top besloot ik naar Vergina te gaan. Ik was al eens eerder in Griekenland geweest en toen boden ze excursies hier naar toe aan. Hier bevind zich de tombe van Philippos, de vader van Alexander de Grote. Daar boekte ik ook een hotelkamer. Op weg naar Vergina werd het al vroeg bloedheet. Op gegeven moment moest ik wel stoppen. Het was ontzettend warm. Op een schaduwrijke plekken waar een bus stond die versnaperingen verkocht stopte ik. Ik ging daar wat eten en drinken. Ook stopte daar twee Nederlanders. We wisselenden daar tips uit. Ze waren een rondreis aan het maken over de Balkan in een Jeep. Ook zij vonden het enorm warm. Ze sliepen s nachts in de Jeep, maar konden van hitte niet slapen.
Het moet hier geweest zijn dat ik door iets gestoken werd. Ik had hier mijn jas uit gedaan. Aanvankelijk merkte ik niets maar gaandeweg begon arm pijnlijk te worden. Voor de zoveelste keer stuurde de Garmin navigatie me de verkeerde kant op. In Duitsland stond ik uur daardoor in file. In Kroatië moest ik eerst de Balkanlanden downloaden om te navigeren. In Albanië werd ik over bergweg gestuurd richting grens en nu weer over hele oude smalle weggetjes, tetrwijl er een andere goede weg was. Helaas merkte ik te laat op. Ik besloot dat ik Garmin thuis zou verwijderen. Eindelijk bereikte ik Vergina. Door een weg opbreking kon ik hotel eest niet vinden, mede ook weer door de Garmin. Het bleek een pension te zijn. Het koste me 25 euro. Kon ook ontbijt bij nemen dat op kamer geserveerd zou worden. Natuurlijk meteen gedaan. Het was een mooi pensioen, met keuken, banken en groot balkon. En twee vriezers. Onmiddellijk stopte ik mijn waterflessen hierin. Ik had al gewoonte gedaan om water over mijn motorpak tot gieten, zodat ik nog enige koeling had. Van nu af aan deed ik water in koelkast of vriezer en gebruikte dit als koeling. Na een paar uur geslapen te hebben besloot ik naar centrum te gaan lopen. Het was paar honderd meter, maar al snel liep zweet overal vandaan. Bij een kruidenier kocht ik wat te drinken en dronk dat bij een bushalte op. Daar ontmoette ik een heel leuk meisje. Ze vroeg of er een bus kwam anders moest ze een taxi nemen. Ze kwam uit Tsjechië en was naar museum geweest. Ze vond fantastisch. Gelukkig voor haar kwam de bus snel. Ik ging verder en ging bij een restaurant iets eten. Op weg naar pension kocht ik nog wat boodschappen. Bij pension vroeg ik of ik met nog een dag kon verlengen. Helaas zat vol en zou moeten wachten op een annulering. Ik nam een paar koude douches en zette airco voluit en ging naar bed.
Het moet hier geweest zijn dat ik door iets gestoken werd. Ik had hier mijn jas uit gedaan. Aanvankelijk merkte ik niets maar gaandeweg begon arm pijnlijk te worden. Voor de zoveelste keer stuurde de Garmin navigatie me de verkeerde kant op. In Duitsland stond ik uur daardoor in file. In Kroatië moest ik eerst de Balkanlanden downloaden om te navigeren. In Albanië werd ik over bergweg gestuurd richting grens en nu weer over hele oude smalle weggetjes, tetrwijl er een andere goede weg was. Helaas merkte ik te laat op. Ik besloot dat ik Garmin thuis zou verwijderen. Eindelijk bereikte ik Vergina. Door een weg opbreking kon ik hotel eest niet vinden, mede ook weer door de Garmin. Het bleek een pension te zijn. Het koste me 25 euro. Kon ook ontbijt bij nemen dat op kamer geserveerd zou worden. Natuurlijk meteen gedaan. Het was een mooi pensioen, met keuken, banken en groot balkon. En twee vriezers. Onmiddellijk stopte ik mijn waterflessen hierin. Ik had al gewoonte gedaan om water over mijn motorpak tot gieten, zodat ik nog enige koeling had. Van nu af aan deed ik water in koelkast of vriezer en gebruikte dit als koeling. Na een paar uur geslapen te hebben besloot ik naar centrum te gaan lopen. Het was paar honderd meter, maar al snel liep zweet overal vandaan. Bij een kruidenier kocht ik wat te drinken en dronk dat bij een bushalte op. Daar ontmoette ik een heel leuk meisje. Ze vroeg of er een bus kwam anders moest ze een taxi nemen. Ze kwam uit Tsjechië en was naar museum geweest. Ze vond fantastisch. Gelukkig voor haar kwam de bus snel. Ik ging verder en ging bij een restaurant iets eten. Op weg naar pension kocht ik nog wat boodschappen. Bij pension vroeg ik of ik met nog een dag kon verlengen. Helaas zat vol en zou moeten wachten op een annulering. Ik nam een paar koude douches en zette airco voluit en ging naar bed.
Dag 5
dinsdag, augustus 08, 2023
Om 8:00 werd aangeklopt en kwamen ze ontbijt brengen. Het was een overvloedige maaltijd. Alles erop en eraan. Ik besloot ontbijt op balkon te nuttigen.
Mijn arm was enorm pijnlijk en dik. S nachts had ik paar keer kramp gehad. En ook linkerbeen was opgezet. Ik bekeek de route een de weersvoorspellingen. Het was nog ruim 500 km naar de grens. Branden en nog hogere temperaturen. En eigenlijk kon ik zo niet rijden. Ik besloot niet verder te gaan. Turkije dan maar een andere keer. Met vliegtuig en met rugzak rondreizen met bus en auto huren leek me betere optie. Ik besloot terug te gaan en korte afstanden te rijden. Ook wilde door de Alpen en Luxemburg terug rijden. Voor vandaag zou ik het museum bezoeken en dan richting Albanese grens te rijden om dan in 1 keer door Albanië te rijden.
Het museum was vlakbij. Was al weer bloedheet. Ook museum dat onder de grond lag bood geen verlichting. Het was schitterend museum. Het bood inzicht rond het leven van Philliphos. Er stond een pop van hem met volledige bewapening met enorm schild. Heel indrukwekkend.
Na museum vertrok ik naar Kastoria. Met moeite klom ik op motor. Gelukkig was meeste gedeelte snelweg. Kastoria ligt in bosrijke omgeving rond een meer. Ik boekte daar schitterend hotel. Had 2 slaapkamers met in totaal 6 bedden, een woonkamer met keuken en een Jacuzzi. Vlakbij deed ik wat boodschappen en kocht iets tegen insectenetende. S avonds ging ik naar de stad waar ik in restaurant met uitzicht op het meer ging eten. Ik koos saganaki met een salade. Aan tafeltje naast me gingen Nederlanders zitten. Tot laat in de avond waren we ingesprek.
dinsdag, augustus 08, 2023
Om 8:00 werd aangeklopt en kwamen ze ontbijt brengen. Het was een overvloedige maaltijd. Alles erop en eraan. Ik besloot ontbijt op balkon te nuttigen.
Mijn arm was enorm pijnlijk en dik. S nachts had ik paar keer kramp gehad. En ook linkerbeen was opgezet. Ik bekeek de route een de weersvoorspellingen. Het was nog ruim 500 km naar de grens. Branden en nog hogere temperaturen. En eigenlijk kon ik zo niet rijden. Ik besloot niet verder te gaan. Turkije dan maar een andere keer. Met vliegtuig en met rugzak rondreizen met bus en auto huren leek me betere optie. Ik besloot terug te gaan en korte afstanden te rijden. Ook wilde door de Alpen en Luxemburg terug rijden. Voor vandaag zou ik het museum bezoeken en dan richting Albanese grens te rijden om dan in 1 keer door Albanië te rijden.
Het museum was vlakbij. Was al weer bloedheet. Ook museum dat onder de grond lag bood geen verlichting. Het was schitterend museum. Het bood inzicht rond het leven van Philliphos. Er stond een pop van hem met volledige bewapening met enorm schild. Heel indrukwekkend.
Na museum vertrok ik naar Kastoria. Met moeite klom ik op motor. Gelukkig was meeste gedeelte snelweg. Kastoria ligt in bosrijke omgeving rond een meer. Ik boekte daar schitterend hotel. Had 2 slaapkamers met in totaal 6 bedden, een woonkamer met keuken en een Jacuzzi. Vlakbij deed ik wat boodschappen en kocht iets tegen insectenetende. S avonds ging ik naar de stad waar ik in restaurant met uitzicht op het meer ging eten. Ik koos saganaki met een salade. Aan tafeltje naast me gingen Nederlanders zitten. Tot laat in de avond waren we ingesprek.
Dag 6
Vrijdag 21 juli 2023
De reis door Albanië was een ramp. Weer verkeerd gereden door de Garmin. Besloot deze niet meer te gebruiken. Verder waren er veel files. Bij een tankstation in Albanië kon ik met euro’s betalen. Omgeving rond meer van Orchid was erg mooi. Aan de grens mocht ik van een verkeersregelaar langs de file. Ik reed ook in 1 keer door Montenegro, maar nu nam ik de veerboot. Zo’n 70 km voor Dubrovnik had ik hotel geboekt met zwembad. Ik wilde eerst wat gaan eten en koos een mediterrane maaltijd. Terug in hotel wilde ik gaan zwemmen, maar zwembad was al gesloten. Ik nam maar een koude douche. In de hal van hotel stonden aantal drankjes klaar. Er waren een aantal eigen gemaakte likeuren. Heb ze allemaal uitgeprobeerd.
Dag 7
Zaterdag 22 juli 2023
Vandaag wilde ik Dubrovnik bekijken en dan door rijden vlak voor Rijeka. 'S ochtends sprong ik in zwembad en daarna naam ik nog een douche. Reed langs de kust naar Dubrovnik met schitterende uitzicht op deze stad. Na bezoek stad reed ik verder.
Ik wilde naar zelfde hotel waar ik op heenweg had overnacht. Helaas was deze niet beschikbaar. Ik reed door om de volgende dag naar Reijka en Triest te gaan en dan naar Italië. Ik vond een hotel niet ver van de snelweg. Daar aangekomen was alles verlaten. Het was een café-restaurant met mooie ligging aan de kant van de weg in een bocht met bomen met zitplaatsen. Nu leek alles gesloten. Ik belde nummer dat stond aangegeven. Er werd opgenomen door een vrouw. Ze zou er over enkele seconden zijn. En inderdaad ze was er zo. We moesten om lopen en daar was de toegang en liet ze me binnen. Tot mijn verbazing was het een heel appartement met woonkamer, keuken en twee badkamers. En er waren diverse slaapkamers. Later die avond kwamen er nog andere gasten. De vrouw zei, dat er slecht weer op komst was. Code rood. Ik kon mijn motor in de schuur zetten.
Dag 8
Zondag 23 juli 2023
De volgende dag op weg naar Italie. Voordat ik op de snelweg was, moest ik een eind over landelijke weggetjes rijden. Ik wilde niet zelfde weg terug. Het was een mooie route. Veel bossen en kleine dorpjes. Kon prima doorrijden. Het leek alsof ik weer op mijn oude BMW K1600 reed. Na tijdje bereikte ik de snelweg en reed ik langs de kust naar Reijka. Onderweg stopte ik bij cafeetje/ bakkerij om te ontbijten. Ik had weer een hotel geboekt met zwembad vlak voor de Alpen. Ik was er rond 13:00 uur. Daar heb ik de hele middag bij zwembad gelegen. s Avonds ging ik uit eten. Maar eerst wilde ik nog langs een monument dat ik op heenweg had gezien. Het was een monument uit de eerste wereldoorlog. Werkelijk gigantisch groot. Daarna reed ik weer richting stad. Bij een park parkeerde ik mijn motor en ging naar klein restaurant. Ik liep naar binnen en blijkbaar had ik mijn telefoon verloren, want iemand gaf die aan mij. Ik was hem enorm dankbaar. Ik nam iets wat eindigde op Sissi. Geen idee wat het was, Het bleek een enorm groot broodje te zijn met vlees en sla en sausjes. Het was teveel om allemaal op te eten. Daarna weer terug naar hotel en heb daar tijdje buiten bij de bar gezeten.
Dag 9
Maandag 24 juli 2023
Ik was in Italie. Ik wilde in de buurt van Trente zien te komen. Daar wilde ik paar dagen blijven en daar bekijken of ik de Grossklocker kon rijden. Het was een route door de bergen. Helaas begon het na tijdje te regenen. Ik trok regenpak aan. Helaas had ik niet goed aangetrokken. Ik kwam met natte voeten en onderbroek bij hotel aan. S avonds wilde ik om de hoek een pizza gaan eten. Helaas was deze gesloten. Gelukkig was er eindje verder een barretje dat broodjes serveerde. Toen ik naar hotel wilde gaan begon het verschrikkelijk te regenen. Ik bleef wat langer tot bui over was.
Dag 10
Dinsdag 25 juli 2023
Hier ook weer tolwegen. Kaartje trekken en dan wegrijden. Ging paar keer fout. Munten die niet geaccepteerd werden. Papier geld idem en hoe creditcard werkte was me niet duidelijk. Ook accepteerde de machine kaartje keer niet. Ik moest op help drukken. Hier konik wel met creditcard betalen. Waarschijnlijk moest ik volle pond betalen. Als het werkt, prima, maar dat geklungel. De vorige avond had ik naar het weer gekeken. Het weer op de Grossklocker was slecht en werd niet beter. Ik besloot via de Stelvio te rijden. Het weer zou de volgende dag nog goed zijn. Ik reed eerst richting Bormio. Hiervoor moest ik twee passen over. Bij de eerste stond bordje dat dit laatste was. Ik negeerde omdat ik 3/4 vol was. Na de eerste pas was pijl al aanzienlijk gedaald. Bovenop de pas zag ik een aantal dorpjes en een snelweg. Echter daar kwam ik niet. Al snel diende 2de pas zich aan. Ik kneep hem behoorlijk, want reservelampje knipperde. Ik was wel op de top en moest nog naar beneden. Gelukkig kwam ik in dal in Bormio terecht en kon ik tanken. Daarna begon de Stelvio. Ik ging niet helemaal naar de top maar nam een route die door Zwitserland leidde en weer Italie. Ik reed richting Mals en via Oostenrijk via de Reschenpass naar Garmisch Partenkirchen in Duitsland. Ik ging nog even naar de apotheek om een diclofenac zalf te kopen voor pijnlijke kont, voordat ik naar hotel reed. Bij aankomst begon het net te regenen.
Dag 11
Woensdag 26 juli 2023
Het regende al toen ik vertrok. Ik trok regenbroek en overlaarzen aan. Helaas had ik geen overhandschoenen. Ik hoopte dat achter de handkappen mijn handen redelijk droog zouden blijven. Het waren steeds buien. Hele stukken met regen en andere stukken droog. Ik had een hotel bij Saarbrücken geboekt. Ik wilde de volgende dag naar Luxemburg.
Dag 12
Donderdag 27 juli 2023
Alweer regen. Ik reed richting Luxemburg. In de verte donkere wolken. Ik besloot langs de grens van Luxemburg -Duitsland te rijden en dan naar Keulen te rijden en daar MusicStore te bezoeken.
Dag 13
Vrijdag 21 juli 2023
De reis door Albanië was een ramp. Weer verkeerd gereden door de Garmin. Besloot deze niet meer te gebruiken. Verder waren er veel files. Bij een tankstation in Albanië kon ik met euro’s betalen. Omgeving rond meer van Orchid was erg mooi. Aan de grens mocht ik van een verkeersregelaar langs de file. Ik reed ook in 1 keer door Montenegro, maar nu nam ik de veerboot. Zo’n 70 km voor Dubrovnik had ik hotel geboekt met zwembad. Ik wilde eerst wat gaan eten en koos een mediterrane maaltijd. Terug in hotel wilde ik gaan zwemmen, maar zwembad was al gesloten. Ik nam maar een koude douche. In de hal van hotel stonden aantal drankjes klaar. Er waren een aantal eigen gemaakte likeuren. Heb ze allemaal uitgeprobeerd.
Dag 7
Zaterdag 22 juli 2023
Vandaag wilde ik Dubrovnik bekijken en dan door rijden vlak voor Rijeka. 'S ochtends sprong ik in zwembad en daarna naam ik nog een douche. Reed langs de kust naar Dubrovnik met schitterende uitzicht op deze stad. Na bezoek stad reed ik verder.
Ik wilde naar zelfde hotel waar ik op heenweg had overnacht. Helaas was deze niet beschikbaar. Ik reed door om de volgende dag naar Reijka en Triest te gaan en dan naar Italië. Ik vond een hotel niet ver van de snelweg. Daar aangekomen was alles verlaten. Het was een café-restaurant met mooie ligging aan de kant van de weg in een bocht met bomen met zitplaatsen. Nu leek alles gesloten. Ik belde nummer dat stond aangegeven. Er werd opgenomen door een vrouw. Ze zou er over enkele seconden zijn. En inderdaad ze was er zo. We moesten om lopen en daar was de toegang en liet ze me binnen. Tot mijn verbazing was het een heel appartement met woonkamer, keuken en twee badkamers. En er waren diverse slaapkamers. Later die avond kwamen er nog andere gasten. De vrouw zei, dat er slecht weer op komst was. Code rood. Ik kon mijn motor in de schuur zetten.
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
Dag 8
Zondag 23 juli 2023
De volgende dag op weg naar Italie. Voordat ik op de snelweg was, moest ik een eind over landelijke weggetjes rijden. Ik wilde niet zelfde weg terug. Het was een mooie route. Veel bossen en kleine dorpjes. Kon prima doorrijden. Het leek alsof ik weer op mijn oude BMW K1600 reed. Na tijdje bereikte ik de snelweg en reed ik langs de kust naar Reijka. Onderweg stopte ik bij cafeetje/ bakkerij om te ontbijten. Ik had weer een hotel geboekt met zwembad vlak voor de Alpen. Ik was er rond 13:00 uur. Daar heb ik de hele middag bij zwembad gelegen. s Avonds ging ik uit eten. Maar eerst wilde ik nog langs een monument dat ik op heenweg had gezien. Het was een monument uit de eerste wereldoorlog. Werkelijk gigantisch groot. Daarna reed ik weer richting stad. Bij een park parkeerde ik mijn motor en ging naar klein restaurant. Ik liep naar binnen en blijkbaar had ik mijn telefoon verloren, want iemand gaf die aan mij. Ik was hem enorm dankbaar. Ik nam iets wat eindigde op Sissi. Geen idee wat het was, Het bleek een enorm groot broodje te zijn met vlees en sla en sausjes. Het was teveel om allemaal op te eten. Daarna weer terug naar hotel en heb daar tijdje buiten bij de bar gezeten.
;)
;)
;)
;)
Dag 9
Maandag 24 juli 2023
Ik was in Italie. Ik wilde in de buurt van Trente zien te komen. Daar wilde ik paar dagen blijven en daar bekijken of ik de Grossklocker kon rijden. Het was een route door de bergen. Helaas begon het na tijdje te regenen. Ik trok regenpak aan. Helaas had ik niet goed aangetrokken. Ik kwam met natte voeten en onderbroek bij hotel aan. S avonds wilde ik om de hoek een pizza gaan eten. Helaas was deze gesloten. Gelukkig was er eindje verder een barretje dat broodjes serveerde. Toen ik naar hotel wilde gaan begon het verschrikkelijk te regenen. Ik bleef wat langer tot bui over was.
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
;)
Dag 10
Dinsdag 25 juli 2023
Hier ook weer tolwegen. Kaartje trekken en dan wegrijden. Ging paar keer fout. Munten die niet geaccepteerd werden. Papier geld idem en hoe creditcard werkte was me niet duidelijk. Ook accepteerde de machine kaartje keer niet. Ik moest op help drukken. Hier konik wel met creditcard betalen. Waarschijnlijk moest ik volle pond betalen. Als het werkt, prima, maar dat geklungel. De vorige avond had ik naar het weer gekeken. Het weer op de Grossklocker was slecht en werd niet beter. Ik besloot via de Stelvio te rijden. Het weer zou de volgende dag nog goed zijn. Ik reed eerst richting Bormio. Hiervoor moest ik twee passen over. Bij de eerste stond bordje dat dit laatste was. Ik negeerde omdat ik 3/4 vol was. Na de eerste pas was pijl al aanzienlijk gedaald. Bovenop de pas zag ik een aantal dorpjes en een snelweg. Echter daar kwam ik niet. Al snel diende 2de pas zich aan. Ik kneep hem behoorlijk, want reservelampje knipperde. Ik was wel op de top en moest nog naar beneden. Gelukkig kwam ik in dal in Bormio terecht en kon ik tanken. Daarna begon de Stelvio. Ik ging niet helemaal naar de top maar nam een route die door Zwitserland leidde en weer Italie. Ik reed richting Mals en via Oostenrijk via de Reschenpass naar Garmisch Partenkirchen in Duitsland. Ik ging nog even naar de apotheek om een diclofenac zalf te kopen voor pijnlijke kont, voordat ik naar hotel reed. Bij aankomst begon het net te regenen.
;)
;)
;)
Dag 11
Woensdag 26 juli 2023
Het regende al toen ik vertrok. Ik trok regenbroek en overlaarzen aan. Helaas had ik geen overhandschoenen. Ik hoopte dat achter de handkappen mijn handen redelijk droog zouden blijven. Het waren steeds buien. Hele stukken met regen en andere stukken droog. Ik had een hotel bij Saarbrücken geboekt. Ik wilde de volgende dag naar Luxemburg.
Dag 12
Donderdag 27 juli 2023
Alweer regen. Ik reed richting Luxemburg. In de verte donkere wolken. Ik besloot langs de grens van Luxemburg -Duitsland te rijden en dan naar Keulen te rijden en daar MusicStore te bezoeken.
Dag 13
;)
;)
;)
;)